Ευαγγελία Αναστασάκη |
1. Ρήνος
2. Σηκουάνας, Γαλλία
3. Gauja, Λετονία
4. Loire, Γαλλία
5. Douro, Πορτογαλία
6. Δούναβης, Γερμανία
7. Shannon, Ιρλανδία
8. Πάδος, Ιταλία
9. Dordogen, Γαλλία
10. Norfolk, Βρετανία
| http://perierga.gr |
Η Ιθάκη.. Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις .. (γιατί σκοπός είναι το ταξίδι ..) Κι αν πτωχική την βρεις,η Ιθάκη δεν σε γέλασε.. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν .. (Κ.Π.Καβάφης-1863-1933) ο Αλεξανδρινός!
Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013
Οι ομορφότερες υδάτινες διαδρομές της Ευρώπης !
Ευαγγελία Αναστασάκη |
1. Ρήνος
2. Σηκουάνας, Γαλλία
3. Gauja, Λετονία
4. Loire, Γαλλία
5. Douro, Πορτογαλία
6. Δούναβης, Γερμανία
7. Shannon, Ιρλανδία
8. Πάδος, Ιταλία
9. Dordogen, Γαλλία
10. Norfolk, Βρετανία
Σα βγεις στον πηγαιμό για την... Βραζιλία !!!
Το Sport24.gr με την βοήθεια της Βραζιλιάνας δημοσιογράφου Ρεζιάνε Μοράες χαρτογραφεί τις 12 πόλεις της Βραζιλίας που θα φιλοξενήσουν το Μουντιάλ παρουσιάζοντας μεταξύ άλλων άγνωστα tips για κάθε μία από αυτές. Ο απόλυτος οδηγός για όσους θελήσουν να κάνουν το ταξίδι στη χώρα του καφέ.
Εκατοντάδες χιλιόμετρα λευκής άμμου, Κόπα Καμπάνα, Καρναβάλι του Ρίο,
σαμποδρόμιο, Αμαζόνιος, η Μπραζίλια με τη φουτουριστική αρχιτεκτονική
του Νιεμέγερ, οι καταρράκτες του Ιγκουασού καθιστούν την Βραζιλία πέρα
από το ποδόσφαιρο ως έναν από τους πλέον δημοφιλείς προορισμούς
παγκοσμίως.
Η λεκάνη του Αμαζονίου καταλαμβάνει περίπου το 1/3 της αχανούς χώρας, ενώ το μοναδικό οικοσύστημα Παντανάλ, ένας από τους μεγαλύτερους υγροβιότοπους του πλανήτη προσφέρεται για πεζοπορία.
Η λεκάνη του Αμαζονίου καταλαμβάνει περίπου το 1/3 της αχανούς χώρας, ενώ το μοναδικό οικοσύστημα Παντανάλ, ένας από τους μεγαλύτερους υγροβιότοπους του πλανήτη προσφέρεται για πεζοπορία.
Δασώδεις περιοχές και σαβάνες, η πεδιάδα με κοκκινόχωμα Μάτο Γκρόσο αποτελούν φυσικά αξιοθέατα.
Στο Σαλβαντόρ ντε Μπαία γίνεται η παραγωγή της ζάχαρης, ενώ η πόλη διατηρεί την αρχιτεκτονική του 17ου αιώνα.
Tο Σάο Πάουλο αποκαλείται “Νέα Υόρκη της Βραζιλίας” με τους ουρανοξύστες του να προκαλούν δέος.
Aπλωμένη στη μισή σχεδόν έκταση της Νότιας Αμερικής, η Βραζιλία είναι η πέμπτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, καλύπτοντας μια τεράστια έκταση μεταξύ των Άνδεων και του Ατλαντικού ωκεανού.
Ο πληθυσμός φτάνει τους 201.000.000 κατοίκους ενώ πρωτεύουσα της είναι η Μπραζίλια.
Η Βραζιλία πήρε το όνομά της από το ξύλο του δέντρου περναμπούκο (πάου-μπραζίλ στα πορτογαλικά), το οποίο εκτιμάται ιδιαίτερα για την πυρόχρωμη βαφή υφασμάτων που φτιάχνεται από αυτό.
Το ποτάμιο σύστημά της συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα του κόσμου. Ο Αμαζόνιος εκβάλλει περισσότερο νερό από κάθε άλλον ποταμό και εκτείνεται σε μήκος 6.000 και πλέον χιλιομέτρων.
Το Μουντιάλ του 2014 θα διοργανωθεί από τις 14 Ιουνίου μέχρι τις 14 Ιουλίου 2014, σε 12 πόλεις της Βραζιλίας.
Οι όμιλοι μετά την κλήρωση,η Εθνική μας είναι στο Group C
Τα Γήπεδα του Μουντιάλ Brasil 2014
Ακολουθεί η παρουσίαση των πόλεων με την βοήθεια της Βραζιλιάνας δημοσιογράφου Ρεζιάνε Μοράες.
1. Νατάλ
Η “πόλη του ήλιου” λέγεται πως έχει την πιο καθαρή ατμόσφαιρα στη γη. Το Νατάλ είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας, Ρίο Γκράντε ντε νόρτε. Αριθμεί 800.000 κατοίκους, ενώ πρόκειται για πόλη με πλούσια ιστορία που πηγάζει από τα αποικιακά χρόνια των Πορτογάλων και Ολλανδών εποίκων της.
Δεσπόζουν οι πανέμορφες παλιές εκκλησίες αλλά και το κάστρο Ρέις Μάγκος. Επίσης εντύπωση προκαλούν οι παλιές φυλακές της πόλης , όπου στεγάζεται το εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο με τα πολύχρωμα μαγαζάκια.
Κάθε Πέμπτη φιλοξενείται η γιορτή τραγουδιού και χορού με ζωντανή μουσική "forro", η τοπική παραλλαγή της πασίγνωστης σάμπα.
Το Νατάλ διαθέτει αρκετά κέντρα διασκέδασης, μοντέρνα εμπορικά μαγαζιά και μια αυθεντική παραδοσιακή αγορά. Πόλη που μπορεί κανείς να αφουγκραστεί το άρωμα... Βραζιλίας.
Επίσης, μπορεί κανείς να κολυμπήσει στην παραλία της Αγάπης (Praia do amor), όπου μάλιστα επιτρέπεται το σεξ δημοσίως!
2. Κουϊάμπα
Με πληθυσμό 544.000 κατοίκους η Κουϊάμπα είναι η πρωτεύουσα της Πολιτείας Μάτο Γκρόσο. Βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της Νότιας Αμερικής.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1719 ενώ είδε την μεγάλη ανάπτυξη να έρχεται τα τελευταία 30 χρόνια εξαιτίας των σημαντικών έργων υποδομής και της σύνδεσης της με τις μεγαλουπόλεις της Βραζιλίας.
Έχει χαρακτηριστεί ως η πιο “πράσινη” πόλη της Νότιας Αμερικής καθώς περιβάλλεται από τον Αμαζόνιο, τα τροπικά δάση και την Σαβάννα Σεράντο.
3. Μανάους
Η Μανάους είναι πρωτεύουσα της πολιτείας του Αμαζόνας. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της Βραζιλίας και το σημαντικότερο οικονομικό κέντρο τoυ Αμαζονικού Δάσους.
Ιδρύθηκε το 1669 με το φρούριο του Αγίου Ιωσήφ του Μαύρου Ποταμού (Ρίο Νέγκρο) και έγινε διάσημη στις αρχές του 20ου αιώνα λόγω της παραγωγής καουτσούκ.
Η οικονομική ευημερία και η ανάπτυξη της εποχής αυτής έκαναν την πόλη γνωστή ως το "Παρίσι των Τροπικών".
Σήμερα η πόλη είναι μεγάλο βιομηχανικό και τουριστικό κέντρο, διαθέτοντας το έβδομο μεγαλύτερο ΑΕΠ της χώρας.
4. Φορταλέζα
Η Φορταλέζα (Οχυρό) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της βραζιλιάνικης πολιτείας Σεαρά, στη βορειοανατολική Βραζιλία, στις ακτές του Ατλαντικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Φορταλέζα έχει πληθυσμό 2.315.116 κατοίκων γεγονός που την κατατάσσει ως τη πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα.
Η πυκνότητα του πληθυσμού στη πόλη είναι 8.000 κάτοικοι/τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι μεγαλύτερη στη Βραζιλία. Βρίσκεται 2.285 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Μπραζίλια.
Το 1603 στη περιοχή της Φορταλέζα ιδρύθηκε ένα πορτογαλικό οχυρό. Το 1726, το οχυρό έλαβε το καθεστώς πόλης. Το 1799 επιλέχθηκε για πρωτεύουσα της νεοσύστατης πολιτείας Σεαρά. Η πόλη αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ως σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο. Σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός, μεταξύ άλλων, λόγω της γιορτής μικαρέτα.
5. Ρεσίφε
Η Ρεσίφε (Ύφαλος) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της Βραζιλίας και πρωτεύουσα της πολιτείας Περναμπούκο. Η μητροπολιτική της περιοχή έχει 3.743.854 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη στη βόρεια Βραζιλία. Η πόλη της Ρεσίφε βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Καπιμπαρίμπε και Μπεμπερίμπε με τον Ατλαντικό ωκεανό. Το όνομα της πόλης σημαίνει "ύφαλος" στα πορτογαλικά και προέρχεται από την ύπαρξη κοραλλιογενών υφάλων στις ακτές της περιοχής.
Το πλήθος ποταμών και γεφυρών της πόλης είναι χαρακτηριστικό και δίνουν στη Ρεσίφε το προσωνύμιο "Βενετία της Βραζιλίας".
Η μητροπολιτική περιοχή της Ρεσίφε αποτελεί και την κύρια βιομηχανική ζώνη της πολιτείας Περναμπούκο. Χαρακτηριστικά προϊόντα είναι τα παράγωγα του ζαχαροκάλαμου (ζάχαρη και αιθανόλη), αλλά και ηλεκτρονικά, τρόφιμα και άλλα.
Μέσω κυβερνητικών επενδύσεων, πολλές βιομηχανίες ιδρύθηκαν τις δεκαετίες του '70 και του '80. Η Ρεσίφε αποτελεί παραδοσιακά το πιο σημαντικό εμπορικό κέντρο της βορειοανατολικής Βραζιλίας.
Ο συνδυασμός παροχής εργατικών χεριών και σημαντικών ιδιωτικών επενδύσεων μετέτρεψαν την πόλη στο δεύτερο μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο της Βραζιλίας μετά το Σάο Πάολο. Σύγχρονα νοσοκομεία με τον τελευταίο εξοπλισμό δέχονται ασθενείς από πολλές γειτονικές πολιτείες.
Όπως όλες οι πόλεις των βορειανατολικών πολιτειών της Βραζιλίας, η Ρεσίφε αναπτύσσει τον τουριστικό της τομέα. Η παραλία του Πόρτο ντε Γκαλίνιας, 60χλμ. νότια της πόλης, έχει βραβευτεί πολλές φορές με τον τίτλο της καλύτερης παραλίας στη Βραζιλία και προσελκύει πλήθος επισκεπτών.
Οι υποδομές της πόλης είναι από τις πιο αναπτυγμένες στη χώρα τόσο για τους τουρίστες όσο και για τους επιχειρηματίες, αν και υπάρχουν ακόμα περιθώρια βελτίωσης.
Η Ρεσίφε αποτελεί επίσης σημαντικό εκπαιδευτικό κέντρο και έδρα του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Περναμπούκο, το οποίο είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της πολιτείας. Αρκετές ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο ποιητής Κάστρο Άλβες, μετακόμισαν στη Ρεσίφε για να συμπληρώσουν την εκπαίδευσή τους, αν και τα τελευταία χρόνια η ποιότητα της εκπαίδευσης σταδιακά υπολείπεται των γειτονικών πόλεων.
Η πόλη της Ρεσίφε είναι η ένατη πληθυσμιακά στη χώρα. Μεγάλα όμορα οικιστικά συγκροτήματα είναι η Μπόα Βιάγκεμ με πληθυσμό περίπου 100.000, η Κάσα Αμαρέλα (περίπου 70,000) και η Βάρζεα (περίπου 65.000).
Όσοι σκέφτονται να κάνουν καταδύσεις στο Ρεσίφε θα πρέπει να το ξανασκεφτούν καθώς αποτελεί αγαπημένο μέρος λευκών καρχαριών!
6. Σαλβαντόρ
Το Σαλβαντόρ (Σωτήρας) είναι η πρωτεύουσα της βραζιλιάνικης πολιτείας Μπαΐα και η μεγαλύτερη πόλη στα βορειοανατολικά της χώρας. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 2.676.606 κατοίκους, γεγονός που την κατατάσσει ως τη τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, μετά το Σάο Πάολο και το Ρίο ντε Τζανέιρο.
Το Σαλβαντόρ βρίσκεται σε μια τριγωνική χερσόνησο που διαχωρίζει το Κόλπων των Αγίων Πάντων από τον Ατλαντικό Ωκεανό και είναι σημαντικό λιμάνι.
Η πόλη χωρίζεται από ένα γκρεμό ύψους 85 μέτρων στην Πάνω (Σιδάδε Άλτα) και την Κάτω Πόλη (Σιδάδε Μπάισα). Τα περισσότερα κυβερνητικά κτίρια και ο καθεδρικός της πόλης βρίσκονται στη Πάνω Πόλη. Ο πρώτος ανελκυστήρας στη Βραζιλία εγκαταστάθηκε το 1873 εδώ για να ενώνει τις δύο πόλεις.
Το Σαλβαντόρ ιδρύθηκε το 1549 και ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Βραζιλίας. Είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις στην Αμερική. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν γνωστό ως Μπαΐα και έτσι αναφέρεται επίσης ως Σαλβαντόρ ντα Μπαΐα. Το ιστορικό κέντρο του Σαλβαντόρ, γνωστό και ως Πελουρίνο, είναι γνωστό για τα πορτογαλικά αποικιοκρατικά κτίριά του που κατασκευάστηκαν από τον 17ο μέχρι τον 19ο αιώνα και ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1985.
7. Μπραζίλια
H Μπραζίλια είναι η πρωτεύουσα της Βραζιλίας, με πληθυσμό 2.282.049 κατοίκων. Τοποθετημένη στην Ομοσπονδιακή Περιοχή, η πόλη είναι διάσημη για την μοντερνιστική τολμηρή αρχιτεκτονική της και την ταχεία ανάπτυξη του πληθυσμού της. Η Μπραζίλια είναι μια ανεξάρτητη ομοσπονδιακή περιοχή, που δημιουργήθηκε με απόφαση του Προέδρου της Βραζιλίας Ζουσελίνο Κουμπιτσέκ μέσα στην πολιτεία του Γκοϊάς.
Το σχέδιο πόλης σχεδιάστηκε από τον Λούσιο Κόστα και όλα τα σημαντικότερα κτήρια από τον Όσκαρ Νίεμαϊερ. Η πόλη χτίστηκε μέσα σε 41 μήνες, από το 1956 μέχρι τις 21 Απριλίου του 1960 οπότε και εγκαινιάστηκε. Το 2001 εγκαινιάστηκε το Μετρό Μπραζίλια . Σήμερα το κέντρο της πόλης είναι μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
8. Μπέλο Οριζόντε
Το Μπέλο Οριζόντε (Καλός Ορίζοντας) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της βραζιλιάνικης πολιτείας Μίνιας Ζεράις, στη νοτιοανατολική Βραζιλία. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 2.475.440. Έχει χτιστεί πάνω σε πολλούς λόφους και περιβάλλεται από βουνά.
Γύρω από τον αστικό ιστό της πόλης βρίσκονται μεγάλα πάρκα, όπως Παρκ ντας Μανγκαμπέιρας, το οποίο έχει έκταση 2,35 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει δάση.
Υπήρχε οικισμός στην περιοχή από τον 18ο αιώνα, αλλά η σημερινή πόλη όπως υφίσταται σήμερα, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1890 για να αντικαταστήσει το Ούρο Πρέτο ως πρωτεύουσα της πολιτείας.
Η πόλη σήμερα είναι ένας συνδυασμός παλαιών και σύγχρονων κτιρίων και περιλαμβάνει επίσης μερικά γνωστά βραζιλιάνικα ορόσημα, όπως η λιμνοθάλασσα Παμπούλα.
Οι σχεδιαστές της πόλης Ααράο Ρέις και Φρανσίσκο Μπικάλο, εμπνεύστηκαν από την πολεοδομία της Ουάσινγκτον.
9. Σάο Πάουλο
Το Σάο Πάουλο (Άγιος Παύλος) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας του Σάο Πάολο στη νοτιοανατολική Βραζιλία.
Βρίσκεται σε απόσταση 400 χλμ. από το Ρίο ντε Τζανέιρο, και 1.030 χλμ. από την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Μπραζίλια.
Αν και το επίσημο όνομα της πόλης είναι Σάο Πάουλο ντε Πιρατίνιγκα, σήμερα είναι περισσότερο γνωστή ως Σάο Πάουλο.
Η συνολική έκτασή είναι 1.523 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της υπερβαίνει τα 11 εκατομμύρια το 2006.
Πρόκειται για την μεγαλύτερη και πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο νότιο ημισφαίριο. Εντούτοις, αν συμπεριληφθούν οι πολλές παρακείμενες μητροπολιτικές πόλεις, στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της ομώνυμης πολιτείας (Complexo Metropolitano Estendido) του Σάο Πάολο, ο πληθυσμός φθάνει τα 29 εκατομμύρια κατοίκους, περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο (μαζί με τα περίχωρα), εκτός από το Τόκιο, με 35 εκατομμύρια!!!
Συνέπεια αυτού είναι η περιοχή να διαμορφώνει μία αστική ζώνη μεγαλούπολης με το Ρίο ντε Τζανέιρο και τη Βόλτα Ρεντόντα.
Ο δε συνολικός πληθυσμός της ομώνυμης πολιτείας υπερβαίνει τα 40 εκατομμύρια. Ο πληθυσμός της Πόλης του Σάο Πάολο είναι πολυπολιτισμικός αλλά όχι ιδιαίτερα πολυφυλετικός.
Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι ευρωπαϊκής καταγωγής με ιδιαίτερα έντονο το ιταλικό στοιχείο, το πορτογαλικό αλλά και το γερμανικό και γαλλικό. Αλλά και το αφρικανικό στοιχείο βρίσκεται αλλά σε μικρότερους αριθμούς.
Τέλος υπάρχει πάντα η παρουσία των ιθαγενών Βραζιλιάνων ινδιάνων οι οποίοι όμως χάνονται μέσα στον τεράστιο πληθυσμό της πόλης. Υπάρχει μία σημαντικότατη ιαπωνική κοινότητα η οποία είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο και αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση ιαπωνικού πληθυσμού εκτός Ιαπωνίας.
Υπάρχει επίσης μία σημαντικότατη κοινότητα Αράβων απο διάφορες χώρες όπως ο Λίβανος και η Συρία.
Όλα αυτά τα πληθυσμιακά στοιχεία και πολλά ακόμη μεμονομένα αποτελούν τον δημογραφικό χάρτη του Σάο Πάουλο και συνθέτουν την ξεχωριστή προσωπικότητα αυτής της μοναδικής πόλης.
Στην συνείδηση των Βραζιλιάνων αλλά και των ξένων το Σάο Πάουλο είναι και παραμένει η πόλη της βιομηχανίας. Ο πλούτος είναι έντονος αλλά υπάρχουν και οι συνοικίες των φτωχών οι οποίες αποτελούνται απο παράγκες πρόχειρα φτιαγμένες και καταλαμβάνουν αρκετά μεγάλες περιοχές.
Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τις παραγκουπόλεις του Ρίο Ντε Τζανέιρο.
Το Σάο Πάουλο είναι μία ασφαλής και προβλέψιμη πόλη για τα δεδομένα της βραζιλίας αλλά και ο ξένος επισκέπτης δεν θα αισθανθεί κίνδυνο και αν είναι καλά ενημερωμένος δεν θα αντιμετωπίσει εκπλήξεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η βιομηχανική παραγωγή του συγκροτήματος της πόλης του Σάο Πάουλο είναι μεγαλύτερη από την βιομηχανική παραγωγή όλων των χωρών της λατινικής Αμερικής μαζί.
Στο Σάο Πάολο είναι εγκατεστημένες περισσότερες από πενήντα χιλιάδες επιχειρήσεις και εργοστάσια παραγωγής βιομηχανικών προϊόντων, ενώ εκεί βρίσκεται το κέντρο της αυτοκινητοβιομηχανίας της Βραζιλίας.
Δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια διακινούνται στην χρηματαγορά του Σάο Πάουλο το δέ χρηματιστήριο είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Η πόλη ακόμα φημίζεται για το πρωτοποριακό μετρό της το οποίο θεωρείται από τα κορυφαία στον κόσμο.
Οι κάτοικοι του Σάο Πάολο καλούνται "Paulistanos", ενώ οι κάτοικοι γενικότερα της ομώνυμης Πολιτείας "Paulistas".
Πρόκειται για μια αχανή πόλη το εμπορικό κέντρο της οποίας ονομάζεται εκ του σχήματος ανάπτυξης "Triângulo" (εμπορικό τρίγωνο). Το κεντρικότερο σημείο όμως είναι η Πλατεία της Δημοκρατίας (Πλάζα ντα Ρεπούμπλικα) με πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και ουρανοξύστες. Το ιστορικό τμήμα της πόλης είναι το νότιο, με σημαντικά κτίρια, πάρκα και εκκλησίες. Το Σάο Πάολο μαζί με το Ρίο ντε Τζανέιρο αποτελούν τις μεγαλύτερες πόλεις του πνεύματος και του πολιτισμού στη Βραζιλία.
Σημαντική θέση κατέχει το φημισμένο "Μουσείο του Σάο Πάολο" με μεγάλες συλλογές της δυτικής τέχνης στη Λατινική Αμερική με έργα των Πάμπλο Πικάσο, Ρέμπραντ, Κλωντ Μονέ και Βίνσεντ βαν Γκογκ.
Στο Σάο Πάολο διοργανώνεται επίσης κατά τα τελευταία χρόνια η ομώνυμη διεθνής έκθεση "Σάο Πάολο Μπιενάλ" από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο. Επίσης παγκοσμίως φημισμένη είναι η έκθεση αυτοκινήτου του Σάο Πάολο η οποία φέρνει χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Ενα άλλο σημαντικό γεγονός που λαμβάνει χώρα στην πόλη του Σάο Πάουλο είναι οι αγώνες της φόρμουλα ένα οι οποίοι διεξάγονται στο σύγχρονο αυτοκινητοδρόμιο του Σάο Πάουλο.
Στο Σάο Πάουλο βρίσκεται επίσης ο μεγαλύτερος ζωολογικός κήπος της Βραζιλίας με περισσότερα από 3.200 ζώα από 102 είδη θηλαστικών, 216 είδη πουλιών, 95 είδη ερπετών, 15 είδη αμφίβιων και 16 είδη ασπόνδυλων ζώων.
Στο Σάο Πάουλο μην ξεχάσετε να πιείτε την παραδοσιακή Καϊπιρίνια και να γευθείτε “feijoada”, “tutu de feijão” and “Picanha na Tábua”.
10. Ρίο Ντε Τζανέιρο
Το Ρίο ντε Τζανέιρο (Ποταμός του Ιανουαρίου) βρίσκεται στη νοτιοανατολική Βραζιλία, πρωτεύουσα της ομώνυμης πολιτείας. Η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Βραζιλίας (1763-1960) και της πορτογαλικής αυτοκρατορίας (1808-1821).
Συνήθως γνωστή ως Ρίο, η πόλη παρονομάζεται επίσης ως Cidade Maravilhosa - “η θαυμάσια πόλη”.
Είναι διάσημη για τη θεαματική φυσική θέση της, τους εορτασμούς καρναβαλιού, τη σάμπα και άλλα είδη μουσικής, παραλίες όπως οι Copacabana, Ipanema, και Leblon, τους πεζόδρομους με τα μαυρόασπρα μωσαϊκά, και το χαλαρό τρόπο ζωής τον κατοίκων.
Κάποια από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της πόλης πέρα από τις παραλίες είναι το γιγαντιαίο τεχνοτροπίας Αρτ Ντεκό άγαλμα του Ιησού, στη κορυφή του λόφου Corcovado, ο λόφος Pão de Açúcar με το τελεφερίκ, το Σαμποδρόμιο (Sambódromo) ένας πεζόδρομος για τη παρέλαση του Καρναβαλιού και ένα από τα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου, το περίφημο Μαρακανά.
Στο Ρίο βρίσκεται επίσης το μεγαλύτερο δάσος του κόσμου ενδιάμεσο αστικής περιοχής, το δάσος Tijuca.
Ο πληθυσμός της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής εκτιμάται στα 11-12 εκατομμύρια. Οι κάτοικοι της πόλης είναι γνωστοί ως Καριόκας.
11. Κουριτίμπα
Η Κουριτίμπα είναι η κύρια πόλη της Πολιτείας Παρανά της Βραζιλίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη και μια από τις σημαντικότερες πόλεις της νότιας Βραζιλίας, που αποτελεί πολιτιστικό, πολιτικό και οικονομικό κέντρο.
Η πόλη είναι κτισμένη σε ένα οροπέδιο 934 μ. πάνω από τη στάθμη θάλασσας, και είναι η πιό ψυχρή περιφερειακή πρωτεύουσα της Βραζιλίας.
Η Κουριτίμπα ακολούθησε μία εξαιρετική διαδικασία αστικοποίησης, που την κατέστησε εθνικό αλλά και διεθνές υπόδειγμα, σε ότι αφορά τον αστικό σχεδιασμό και την ποιότητα ζωής. Η πόλη, αναδείχθηκε επισήμως πρωτεύουσα της πολιτείας στις 29 Μαρτίου 1693.
Στην αρχή η πόλη αυτή ήταν ινδιάνικη και στη συνέχεια έγινε πορτογαλική. Γύρω στο 1700, το εμπόριο αναπτύχθηκε, υπό την επιρροή των κτηνοτρόφων, που μετακινούνταν με τα κοπάδια τους μεταξύ των πολιτειών του Ρίο Γκράντε Ντο Σουλ, του Σάο Πάολο και του Μίνιας Ζεράις.
Η μαζική μετανάστευση από την Ευρώπη, στις αρχές του 19ου αιώνα, κυρίως Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Ουκρανοί δημιούργησε τις νέες επεκτάσεις. Η πόλη έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη πολωνική διασπορά στον κόσμο, μετά το Σικάγο.
Άλλοι μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στη πόλη είναι Ιάπωνες, Αραβες κυρίως από το Λίβανο και τη Συρία, Ρώσοι καθώς και άλλοι ανατολικοί Ευρωπαίοι.
Επίσης στην Κουριτίμπα εφαρμόζονται λύσεις για την αντιμετώπιση του νέφους, της κυκλοφοριακής συμφόρησης, των απορριμμάτων, του χάους και των κοινωνικών προβλημάτων των μεγαλουπόλεων.
Αξιοσημείωτο είναι ότι τα παραπάνω συμβαίνουν τη στιγμή που ο πληθυσμός της πόλης αυξάνεται με αμείωτους ρυθμούς. Κατά τη δεκαετία του ΄50, η Κουριτίμπα είχε λιγότερους από 200.000 κατοίκους. Σήμερα, εντός της πόλης ζουν 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι ενώ στα περίχωρα έχουν εγκατασταθεί περίπου 3,1 εκατομμύρια. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, υπερσύγχρονα αρθρωτά λεωφορεία διασχίζουν τις μεγάλες λεωφόρους, σε ειδικές λεωφορειολωρίδες.
Τα δρομολόγια καταλήγουν σε άνετους σταθμούς, τον ανθό ενός συστήματος μαζικών συγκοινωνιών που τον μιμήθηκε η Νέα Υόρκη. Τα τριάντα μεγάλα πάρκα της πόλης, πρότυπα στο είδος τους, στα οποία πρέπει να προσθέσουμε ακόμα 350 πλατείες, της χάρισαν τον τίτλο της «οικολογικής πρωτεύουσας» της Βραζιλίας.
Η Κουριτίμπα διαθέτει κατά μέσο όρο 52 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου ανά κάτοικο, πολύ πάνω από τα 16 μέτρα, που συστήνει ο ΟΗΕ. Πράγματι, η ιδιαίτερη φορολογική πολιτική προσέλκυσε πολλές πολυεθνικές, που ανήκουν τώρα στις 4,240 επιχειρήσεις της πόλης. Τον Μάρτιο του 2001, μία έκθεση του ΟΗΕ υπογράμμιζε πως οι δείκτες της, στην ποιότητα ζωής, την καθιστούσαν την πιο ενδεδειγμένη περιφερειακή πρωτεύουσα για την Βραζιλία.
Οι επισκέπτες δεν ενδιαφέρονται μόνο για τα Tubos, τις εντυπωσιακές στάσεις λεωφορείου από πλεξιγκλάς που μοιάζουν με σωλήνες, αλλά στην πραγματικότητα, αναζητούν έμπνευση και ιδέες που μπορούν να εφαρμοστούν στον τόπο τους. Η Κουριτίμπα αποκαλείται σήμερα “πόλη των ανθρώπων” ή μια "ανθρώπινη πόλη".
12. Πόρτο Αλέγκρε
Το Πόρτο Αλέγκρε (Χαρούμενο Λιμάνι) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στη βραζιλιάνικη πολιτεία Ρίο Γκράντε ντο Σουρ.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Πόρτο Αλέγκρε έχει 1.409.351 κατοίκους και είναι η δέκατη μεγαλύτερη πόλη στη Βραζιλία.
Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Ρίο Γκουαΐμπα, το οποίο είναι ένας κόλπος στην αχανή λιμνοθάλασσα Λαγκόα ντος Πάτος.
Είναι η νοτιότερη πρωτεύουσα πολιτείας στη Βραζιλία. Η πόλη ιδρύθηκε το 1772 από μετανάστες από τις Άζόρες.
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η πόλη αναπτυσσόταν καθώς όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι μετανάστες, κυρίως Γερμανοί, Ιταλοί και Πολωνοί, εγκαταστάθηκαν στη πόλη. Έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή.
Από το 1992 στη πόλη εφαρμόζεται επιτυχημένα μια μορφή συμμετοχικής δημοκρατίας, και συγκεκριμένα στο καθορισμό του προϋπολογισμού της πόλης, η οποία αποκαλείται συμμετοχικός προϋπολογισμός.
Tο Σάο Πάουλο αποκαλείται “Νέα Υόρκη της Βραζιλίας” με τους ουρανοξύστες του να προκαλούν δέος.
Aπλωμένη στη μισή σχεδόν έκταση της Νότιας Αμερικής, η Βραζιλία είναι η πέμπτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, καλύπτοντας μια τεράστια έκταση μεταξύ των Άνδεων και του Ατλαντικού ωκεανού.
Ο πληθυσμός φτάνει τους 201.000.000 κατοίκους ενώ πρωτεύουσα της είναι η Μπραζίλια.
Η Βραζιλία πήρε το όνομά της από το ξύλο του δέντρου περναμπούκο (πάου-μπραζίλ στα πορτογαλικά), το οποίο εκτιμάται ιδιαίτερα για την πυρόχρωμη βαφή υφασμάτων που φτιάχνεται από αυτό.
Το ποτάμιο σύστημά της συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα του κόσμου. Ο Αμαζόνιος εκβάλλει περισσότερο νερό από κάθε άλλον ποταμό και εκτείνεται σε μήκος 6.000 και πλέον χιλιομέτρων.
Το Μουντιάλ του 2014 θα διοργανωθεί από τις 14 Ιουνίου μέχρι τις 14 Ιουλίου 2014, σε 12 πόλεις της Βραζιλίας.
Οι όμιλοι μετά την κλήρωση,η Εθνική μας είναι στο Group C
Η “πόλη του ήλιου” λέγεται πως έχει την πιο καθαρή ατμόσφαιρα στη γη. Το Νατάλ είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας, Ρίο Γκράντε ντε νόρτε. Αριθμεί 800.000 κατοίκους, ενώ πρόκειται για πόλη με πλούσια ιστορία που πηγάζει από τα αποικιακά χρόνια των Πορτογάλων και Ολλανδών εποίκων της.
Δεσπόζουν οι πανέμορφες παλιές εκκλησίες αλλά και το κάστρο Ρέις Μάγκος. Επίσης εντύπωση προκαλούν οι παλιές φυλακές της πόλης , όπου στεγάζεται το εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο με τα πολύχρωμα μαγαζάκια.
Κάθε Πέμπτη φιλοξενείται η γιορτή τραγουδιού και χορού με ζωντανή μουσική "forro", η τοπική παραλλαγή της πασίγνωστης σάμπα.
Το Νατάλ διαθέτει αρκετά κέντρα διασκέδασης, μοντέρνα εμπορικά μαγαζιά και μια αυθεντική παραδοσιακή αγορά. Πόλη που μπορεί κανείς να αφουγκραστεί το άρωμα... Βραζιλίας.
Επίσης, μπορεί κανείς να κολυμπήσει στην παραλία της Αγάπης (Praia do amor), όπου μάλιστα επιτρέπεται το σεξ δημοσίως!
Με πληθυσμό 544.000 κατοίκους η Κουϊάμπα είναι η πρωτεύουσα της Πολιτείας Μάτο Γκρόσο. Βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της Νότιας Αμερικής.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1719 ενώ είδε την μεγάλη ανάπτυξη να έρχεται τα τελευταία 30 χρόνια εξαιτίας των σημαντικών έργων υποδομής και της σύνδεσης της με τις μεγαλουπόλεις της Βραζιλίας.
Έχει χαρακτηριστεί ως η πιο “πράσινη” πόλη της Νότιας Αμερικής καθώς περιβάλλεται από τον Αμαζόνιο, τα τροπικά δάση και την Σαβάννα Σεράντο.
3. Μανάους
Η Μανάους είναι πρωτεύουσα της πολιτείας του Αμαζόνας. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της Βραζιλίας και το σημαντικότερο οικονομικό κέντρο τoυ Αμαζονικού Δάσους.
Ιδρύθηκε το 1669 με το φρούριο του Αγίου Ιωσήφ του Μαύρου Ποταμού (Ρίο Νέγκρο) και έγινε διάσημη στις αρχές του 20ου αιώνα λόγω της παραγωγής καουτσούκ.
Η οικονομική ευημερία και η ανάπτυξη της εποχής αυτής έκαναν την πόλη γνωστή ως το "Παρίσι των Τροπικών".
Σήμερα η πόλη είναι μεγάλο βιομηχανικό και τουριστικό κέντρο, διαθέτοντας το έβδομο μεγαλύτερο ΑΕΠ της χώρας.
Η Φορταλέζα (Οχυρό) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της βραζιλιάνικης πολιτείας Σεαρά, στη βορειοανατολική Βραζιλία, στις ακτές του Ατλαντικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Φορταλέζα έχει πληθυσμό 2.315.116 κατοίκων γεγονός που την κατατάσσει ως τη πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα.
Η πυκνότητα του πληθυσμού στη πόλη είναι 8.000 κάτοικοι/τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι μεγαλύτερη στη Βραζιλία. Βρίσκεται 2.285 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Μπραζίλια.
Το 1603 στη περιοχή της Φορταλέζα ιδρύθηκε ένα πορτογαλικό οχυρό. Το 1726, το οχυρό έλαβε το καθεστώς πόλης. Το 1799 επιλέχθηκε για πρωτεύουσα της νεοσύστατης πολιτείας Σεαρά. Η πόλη αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ως σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο. Σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός, μεταξύ άλλων, λόγω της γιορτής μικαρέτα.
Η Ρεσίφε (Ύφαλος) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της Βραζιλίας και πρωτεύουσα της πολιτείας Περναμπούκο. Η μητροπολιτική της περιοχή έχει 3.743.854 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη στη βόρεια Βραζιλία. Η πόλη της Ρεσίφε βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Καπιμπαρίμπε και Μπεμπερίμπε με τον Ατλαντικό ωκεανό. Το όνομα της πόλης σημαίνει "ύφαλος" στα πορτογαλικά και προέρχεται από την ύπαρξη κοραλλιογενών υφάλων στις ακτές της περιοχής.
Το πλήθος ποταμών και γεφυρών της πόλης είναι χαρακτηριστικό και δίνουν στη Ρεσίφε το προσωνύμιο "Βενετία της Βραζιλίας".
Η μητροπολιτική περιοχή της Ρεσίφε αποτελεί και την κύρια βιομηχανική ζώνη της πολιτείας Περναμπούκο. Χαρακτηριστικά προϊόντα είναι τα παράγωγα του ζαχαροκάλαμου (ζάχαρη και αιθανόλη), αλλά και ηλεκτρονικά, τρόφιμα και άλλα.
Μέσω κυβερνητικών επενδύσεων, πολλές βιομηχανίες ιδρύθηκαν τις δεκαετίες του '70 και του '80. Η Ρεσίφε αποτελεί παραδοσιακά το πιο σημαντικό εμπορικό κέντρο της βορειοανατολικής Βραζιλίας.
Ο συνδυασμός παροχής εργατικών χεριών και σημαντικών ιδιωτικών επενδύσεων μετέτρεψαν την πόλη στο δεύτερο μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο της Βραζιλίας μετά το Σάο Πάολο. Σύγχρονα νοσοκομεία με τον τελευταίο εξοπλισμό δέχονται ασθενείς από πολλές γειτονικές πολιτείες.
Όπως όλες οι πόλεις των βορειανατολικών πολιτειών της Βραζιλίας, η Ρεσίφε αναπτύσσει τον τουριστικό της τομέα. Η παραλία του Πόρτο ντε Γκαλίνιας, 60χλμ. νότια της πόλης, έχει βραβευτεί πολλές φορές με τον τίτλο της καλύτερης παραλίας στη Βραζιλία και προσελκύει πλήθος επισκεπτών.
Οι υποδομές της πόλης είναι από τις πιο αναπτυγμένες στη χώρα τόσο για τους τουρίστες όσο και για τους επιχειρηματίες, αν και υπάρχουν ακόμα περιθώρια βελτίωσης.
Η Ρεσίφε αποτελεί επίσης σημαντικό εκπαιδευτικό κέντρο και έδρα του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Περναμπούκο, το οποίο είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της πολιτείας. Αρκετές ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο ποιητής Κάστρο Άλβες, μετακόμισαν στη Ρεσίφε για να συμπληρώσουν την εκπαίδευσή τους, αν και τα τελευταία χρόνια η ποιότητα της εκπαίδευσης σταδιακά υπολείπεται των γειτονικών πόλεων.
Η πόλη της Ρεσίφε είναι η ένατη πληθυσμιακά στη χώρα. Μεγάλα όμορα οικιστικά συγκροτήματα είναι η Μπόα Βιάγκεμ με πληθυσμό περίπου 100.000, η Κάσα Αμαρέλα (περίπου 70,000) και η Βάρζεα (περίπου 65.000).
Όσοι σκέφτονται να κάνουν καταδύσεις στο Ρεσίφε θα πρέπει να το ξανασκεφτούν καθώς αποτελεί αγαπημένο μέρος λευκών καρχαριών!
Το Σαλβαντόρ (Σωτήρας) είναι η πρωτεύουσα της βραζιλιάνικης πολιτείας Μπαΐα και η μεγαλύτερη πόλη στα βορειοανατολικά της χώρας. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 2.676.606 κατοίκους, γεγονός που την κατατάσσει ως τη τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, μετά το Σάο Πάολο και το Ρίο ντε Τζανέιρο.
Το Σαλβαντόρ βρίσκεται σε μια τριγωνική χερσόνησο που διαχωρίζει το Κόλπων των Αγίων Πάντων από τον Ατλαντικό Ωκεανό και είναι σημαντικό λιμάνι.
Η πόλη χωρίζεται από ένα γκρεμό ύψους 85 μέτρων στην Πάνω (Σιδάδε Άλτα) και την Κάτω Πόλη (Σιδάδε Μπάισα). Τα περισσότερα κυβερνητικά κτίρια και ο καθεδρικός της πόλης βρίσκονται στη Πάνω Πόλη. Ο πρώτος ανελκυστήρας στη Βραζιλία εγκαταστάθηκε το 1873 εδώ για να ενώνει τις δύο πόλεις.
Το Σαλβαντόρ ιδρύθηκε το 1549 και ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Βραζιλίας. Είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις στην Αμερική. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν γνωστό ως Μπαΐα και έτσι αναφέρεται επίσης ως Σαλβαντόρ ντα Μπαΐα. Το ιστορικό κέντρο του Σαλβαντόρ, γνωστό και ως Πελουρίνο, είναι γνωστό για τα πορτογαλικά αποικιοκρατικά κτίριά του που κατασκευάστηκαν από τον 17ο μέχρι τον 19ο αιώνα και ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1985.
H Μπραζίλια είναι η πρωτεύουσα της Βραζιλίας, με πληθυσμό 2.282.049 κατοίκων. Τοποθετημένη στην Ομοσπονδιακή Περιοχή, η πόλη είναι διάσημη για την μοντερνιστική τολμηρή αρχιτεκτονική της και την ταχεία ανάπτυξη του πληθυσμού της. Η Μπραζίλια είναι μια ανεξάρτητη ομοσπονδιακή περιοχή, που δημιουργήθηκε με απόφαση του Προέδρου της Βραζιλίας Ζουσελίνο Κουμπιτσέκ μέσα στην πολιτεία του Γκοϊάς.
Το σχέδιο πόλης σχεδιάστηκε από τον Λούσιο Κόστα και όλα τα σημαντικότερα κτήρια από τον Όσκαρ Νίεμαϊερ. Η πόλη χτίστηκε μέσα σε 41 μήνες, από το 1956 μέχρι τις 21 Απριλίου του 1960 οπότε και εγκαινιάστηκε. Το 2001 εγκαινιάστηκε το Μετρό Μπραζίλια . Σήμερα το κέντρο της πόλης είναι μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Το Μπέλο Οριζόντε (Καλός Ορίζοντας) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της βραζιλιάνικης πολιτείας Μίνιας Ζεράις, στη νοτιοανατολική Βραζιλία. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 2.475.440. Έχει χτιστεί πάνω σε πολλούς λόφους και περιβάλλεται από βουνά.
Γύρω από τον αστικό ιστό της πόλης βρίσκονται μεγάλα πάρκα, όπως Παρκ ντας Μανγκαμπέιρας, το οποίο έχει έκταση 2,35 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει δάση.
Υπήρχε οικισμός στην περιοχή από τον 18ο αιώνα, αλλά η σημερινή πόλη όπως υφίσταται σήμερα, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1890 για να αντικαταστήσει το Ούρο Πρέτο ως πρωτεύουσα της πολιτείας.
Η πόλη σήμερα είναι ένας συνδυασμός παλαιών και σύγχρονων κτιρίων και περιλαμβάνει επίσης μερικά γνωστά βραζιλιάνικα ορόσημα, όπως η λιμνοθάλασσα Παμπούλα.
Οι σχεδιαστές της πόλης Ααράο Ρέις και Φρανσίσκο Μπικάλο, εμπνεύστηκαν από την πολεοδομία της Ουάσινγκτον.
Το Σάο Πάουλο (Άγιος Παύλος) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας του Σάο Πάολο στη νοτιοανατολική Βραζιλία.
Βρίσκεται σε απόσταση 400 χλμ. από το Ρίο ντε Τζανέιρο, και 1.030 χλμ. από την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Μπραζίλια.
Αν και το επίσημο όνομα της πόλης είναι Σάο Πάουλο ντε Πιρατίνιγκα, σήμερα είναι περισσότερο γνωστή ως Σάο Πάουλο.
Η συνολική έκτασή είναι 1.523 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της υπερβαίνει τα 11 εκατομμύρια το 2006.
Πρόκειται για την μεγαλύτερη και πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο νότιο ημισφαίριο. Εντούτοις, αν συμπεριληφθούν οι πολλές παρακείμενες μητροπολιτικές πόλεις, στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της ομώνυμης πολιτείας (Complexo Metropolitano Estendido) του Σάο Πάολο, ο πληθυσμός φθάνει τα 29 εκατομμύρια κατοίκους, περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο (μαζί με τα περίχωρα), εκτός από το Τόκιο, με 35 εκατομμύρια!!!
Συνέπεια αυτού είναι η περιοχή να διαμορφώνει μία αστική ζώνη μεγαλούπολης με το Ρίο ντε Τζανέιρο και τη Βόλτα Ρεντόντα.
Ο δε συνολικός πληθυσμός της ομώνυμης πολιτείας υπερβαίνει τα 40 εκατομμύρια. Ο πληθυσμός της Πόλης του Σάο Πάολο είναι πολυπολιτισμικός αλλά όχι ιδιαίτερα πολυφυλετικός.
Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι ευρωπαϊκής καταγωγής με ιδιαίτερα έντονο το ιταλικό στοιχείο, το πορτογαλικό αλλά και το γερμανικό και γαλλικό. Αλλά και το αφρικανικό στοιχείο βρίσκεται αλλά σε μικρότερους αριθμούς.
Τέλος υπάρχει πάντα η παρουσία των ιθαγενών Βραζιλιάνων ινδιάνων οι οποίοι όμως χάνονται μέσα στον τεράστιο πληθυσμό της πόλης. Υπάρχει μία σημαντικότατη ιαπωνική κοινότητα η οποία είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο και αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση ιαπωνικού πληθυσμού εκτός Ιαπωνίας.
Υπάρχει επίσης μία σημαντικότατη κοινότητα Αράβων απο διάφορες χώρες όπως ο Λίβανος και η Συρία.
Όλα αυτά τα πληθυσμιακά στοιχεία και πολλά ακόμη μεμονομένα αποτελούν τον δημογραφικό χάρτη του Σάο Πάουλο και συνθέτουν την ξεχωριστή προσωπικότητα αυτής της μοναδικής πόλης.
Στην συνείδηση των Βραζιλιάνων αλλά και των ξένων το Σάο Πάουλο είναι και παραμένει η πόλη της βιομηχανίας. Ο πλούτος είναι έντονος αλλά υπάρχουν και οι συνοικίες των φτωχών οι οποίες αποτελούνται απο παράγκες πρόχειρα φτιαγμένες και καταλαμβάνουν αρκετά μεγάλες περιοχές.
Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τις παραγκουπόλεις του Ρίο Ντε Τζανέιρο.
Το Σάο Πάουλο είναι μία ασφαλής και προβλέψιμη πόλη για τα δεδομένα της βραζιλίας αλλά και ο ξένος επισκέπτης δεν θα αισθανθεί κίνδυνο και αν είναι καλά ενημερωμένος δεν θα αντιμετωπίσει εκπλήξεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η βιομηχανική παραγωγή του συγκροτήματος της πόλης του Σάο Πάουλο είναι μεγαλύτερη από την βιομηχανική παραγωγή όλων των χωρών της λατινικής Αμερικής μαζί.
Στο Σάο Πάολο είναι εγκατεστημένες περισσότερες από πενήντα χιλιάδες επιχειρήσεις και εργοστάσια παραγωγής βιομηχανικών προϊόντων, ενώ εκεί βρίσκεται το κέντρο της αυτοκινητοβιομηχανίας της Βραζιλίας.
Δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια διακινούνται στην χρηματαγορά του Σάο Πάουλο το δέ χρηματιστήριο είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Η πόλη ακόμα φημίζεται για το πρωτοποριακό μετρό της το οποίο θεωρείται από τα κορυφαία στον κόσμο.
Οι κάτοικοι του Σάο Πάολο καλούνται "Paulistanos", ενώ οι κάτοικοι γενικότερα της ομώνυμης Πολιτείας "Paulistas".
Πρόκειται για μια αχανή πόλη το εμπορικό κέντρο της οποίας ονομάζεται εκ του σχήματος ανάπτυξης "Triângulo" (εμπορικό τρίγωνο). Το κεντρικότερο σημείο όμως είναι η Πλατεία της Δημοκρατίας (Πλάζα ντα Ρεπούμπλικα) με πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και ουρανοξύστες. Το ιστορικό τμήμα της πόλης είναι το νότιο, με σημαντικά κτίρια, πάρκα και εκκλησίες. Το Σάο Πάολο μαζί με το Ρίο ντε Τζανέιρο αποτελούν τις μεγαλύτερες πόλεις του πνεύματος και του πολιτισμού στη Βραζιλία.
Σημαντική θέση κατέχει το φημισμένο "Μουσείο του Σάο Πάολο" με μεγάλες συλλογές της δυτικής τέχνης στη Λατινική Αμερική με έργα των Πάμπλο Πικάσο, Ρέμπραντ, Κλωντ Μονέ και Βίνσεντ βαν Γκογκ.
Στο Σάο Πάολο διοργανώνεται επίσης κατά τα τελευταία χρόνια η ομώνυμη διεθνής έκθεση "Σάο Πάολο Μπιενάλ" από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο. Επίσης παγκοσμίως φημισμένη είναι η έκθεση αυτοκινήτου του Σάο Πάολο η οποία φέρνει χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Ενα άλλο σημαντικό γεγονός που λαμβάνει χώρα στην πόλη του Σάο Πάουλο είναι οι αγώνες της φόρμουλα ένα οι οποίοι διεξάγονται στο σύγχρονο αυτοκινητοδρόμιο του Σάο Πάουλο.
Στο Σάο Πάουλο βρίσκεται επίσης ο μεγαλύτερος ζωολογικός κήπος της Βραζιλίας με περισσότερα από 3.200 ζώα από 102 είδη θηλαστικών, 216 είδη πουλιών, 95 είδη ερπετών, 15 είδη αμφίβιων και 16 είδη ασπόνδυλων ζώων.
Στο Σάο Πάουλο μην ξεχάσετε να πιείτε την παραδοσιακή Καϊπιρίνια και να γευθείτε “feijoada”, “tutu de feijão” and “Picanha na Tábua”.
Το Ρίο ντε Τζανέιρο (Ποταμός του Ιανουαρίου) βρίσκεται στη νοτιοανατολική Βραζιλία, πρωτεύουσα της ομώνυμης πολιτείας. Η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Βραζιλίας (1763-1960) και της πορτογαλικής αυτοκρατορίας (1808-1821).
Συνήθως γνωστή ως Ρίο, η πόλη παρονομάζεται επίσης ως Cidade Maravilhosa - “η θαυμάσια πόλη”.
Είναι διάσημη για τη θεαματική φυσική θέση της, τους εορτασμούς καρναβαλιού, τη σάμπα και άλλα είδη μουσικής, παραλίες όπως οι Copacabana, Ipanema, και Leblon, τους πεζόδρομους με τα μαυρόασπρα μωσαϊκά, και το χαλαρό τρόπο ζωής τον κατοίκων.
Κάποια από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της πόλης πέρα από τις παραλίες είναι το γιγαντιαίο τεχνοτροπίας Αρτ Ντεκό άγαλμα του Ιησού, στη κορυφή του λόφου Corcovado, ο λόφος Pão de Açúcar με το τελεφερίκ, το Σαμποδρόμιο (Sambódromo) ένας πεζόδρομος για τη παρέλαση του Καρναβαλιού και ένα από τα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου, το περίφημο Μαρακανά.
Στο Ρίο βρίσκεται επίσης το μεγαλύτερο δάσος του κόσμου ενδιάμεσο αστικής περιοχής, το δάσος Tijuca.
Ο πληθυσμός της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής εκτιμάται στα 11-12 εκατομμύρια. Οι κάτοικοι της πόλης είναι γνωστοί ως Καριόκας.
Η Κουριτίμπα είναι η κύρια πόλη της Πολιτείας Παρανά της Βραζιλίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη και μια από τις σημαντικότερες πόλεις της νότιας Βραζιλίας, που αποτελεί πολιτιστικό, πολιτικό και οικονομικό κέντρο.
Η πόλη είναι κτισμένη σε ένα οροπέδιο 934 μ. πάνω από τη στάθμη θάλασσας, και είναι η πιό ψυχρή περιφερειακή πρωτεύουσα της Βραζιλίας.
Η Κουριτίμπα ακολούθησε μία εξαιρετική διαδικασία αστικοποίησης, που την κατέστησε εθνικό αλλά και διεθνές υπόδειγμα, σε ότι αφορά τον αστικό σχεδιασμό και την ποιότητα ζωής. Η πόλη, αναδείχθηκε επισήμως πρωτεύουσα της πολιτείας στις 29 Μαρτίου 1693.
Στην αρχή η πόλη αυτή ήταν ινδιάνικη και στη συνέχεια έγινε πορτογαλική. Γύρω στο 1700, το εμπόριο αναπτύχθηκε, υπό την επιρροή των κτηνοτρόφων, που μετακινούνταν με τα κοπάδια τους μεταξύ των πολιτειών του Ρίο Γκράντε Ντο Σουλ, του Σάο Πάολο και του Μίνιας Ζεράις.
Η μαζική μετανάστευση από την Ευρώπη, στις αρχές του 19ου αιώνα, κυρίως Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Ουκρανοί δημιούργησε τις νέες επεκτάσεις. Η πόλη έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη πολωνική διασπορά στον κόσμο, μετά το Σικάγο.
Άλλοι μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στη πόλη είναι Ιάπωνες, Αραβες κυρίως από το Λίβανο και τη Συρία, Ρώσοι καθώς και άλλοι ανατολικοί Ευρωπαίοι.
Επίσης στην Κουριτίμπα εφαρμόζονται λύσεις για την αντιμετώπιση του νέφους, της κυκλοφοριακής συμφόρησης, των απορριμμάτων, του χάους και των κοινωνικών προβλημάτων των μεγαλουπόλεων.
Αξιοσημείωτο είναι ότι τα παραπάνω συμβαίνουν τη στιγμή που ο πληθυσμός της πόλης αυξάνεται με αμείωτους ρυθμούς. Κατά τη δεκαετία του ΄50, η Κουριτίμπα είχε λιγότερους από 200.000 κατοίκους. Σήμερα, εντός της πόλης ζουν 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι ενώ στα περίχωρα έχουν εγκατασταθεί περίπου 3,1 εκατομμύρια. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, υπερσύγχρονα αρθρωτά λεωφορεία διασχίζουν τις μεγάλες λεωφόρους, σε ειδικές λεωφορειολωρίδες.
Τα δρομολόγια καταλήγουν σε άνετους σταθμούς, τον ανθό ενός συστήματος μαζικών συγκοινωνιών που τον μιμήθηκε η Νέα Υόρκη. Τα τριάντα μεγάλα πάρκα της πόλης, πρότυπα στο είδος τους, στα οποία πρέπει να προσθέσουμε ακόμα 350 πλατείες, της χάρισαν τον τίτλο της «οικολογικής πρωτεύουσας» της Βραζιλίας.
Η Κουριτίμπα διαθέτει κατά μέσο όρο 52 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου ανά κάτοικο, πολύ πάνω από τα 16 μέτρα, που συστήνει ο ΟΗΕ. Πράγματι, η ιδιαίτερη φορολογική πολιτική προσέλκυσε πολλές πολυεθνικές, που ανήκουν τώρα στις 4,240 επιχειρήσεις της πόλης. Τον Μάρτιο του 2001, μία έκθεση του ΟΗΕ υπογράμμιζε πως οι δείκτες της, στην ποιότητα ζωής, την καθιστούσαν την πιο ενδεδειγμένη περιφερειακή πρωτεύουσα για την Βραζιλία.
Οι επισκέπτες δεν ενδιαφέρονται μόνο για τα Tubos, τις εντυπωσιακές στάσεις λεωφορείου από πλεξιγκλάς που μοιάζουν με σωλήνες, αλλά στην πραγματικότητα, αναζητούν έμπνευση και ιδέες που μπορούν να εφαρμοστούν στον τόπο τους. Η Κουριτίμπα αποκαλείται σήμερα “πόλη των ανθρώπων” ή μια "ανθρώπινη πόλη".
Το Πόρτο Αλέγκρε (Χαρούμενο Λιμάνι) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στη βραζιλιάνικη πολιτεία Ρίο Γκράντε ντο Σουρ.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Πόρτο Αλέγκρε έχει 1.409.351 κατοίκους και είναι η δέκατη μεγαλύτερη πόλη στη Βραζιλία.
Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Ρίο Γκουαΐμπα, το οποίο είναι ένας κόλπος στην αχανή λιμνοθάλασσα Λαγκόα ντος Πάτος.
Είναι η νοτιότερη πρωτεύουσα πολιτείας στη Βραζιλία. Η πόλη ιδρύθηκε το 1772 από μετανάστες από τις Άζόρες.
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η πόλη αναπτυσσόταν καθώς όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι μετανάστες, κυρίως Γερμανοί, Ιταλοί και Πολωνοί, εγκαταστάθηκαν στη πόλη. Έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή.
Από το 1992 στη πόλη εφαρμόζεται επιτυχημένα μια μορφή συμμετοχικής δημοκρατίας, και συγκεκριμένα στο καθορισμό του προϋπολογισμού της πόλης, η οποία αποκαλείται συμμετοχικός προϋπολογισμός.
Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013
Οι πιο τρομακτικές γέφυρες στον κόσμο !!
Οι γέφυρες είναι κατασκευές που βοηθάνε τον άνθρωπο να διασχίσει ένα δρόμο ή μια θάλασσα – Υπάρχουν όμως και ορισμένες για πολύ... τολμηρούς Η
βασική χρησιμότητα μιας γέφυρας είναι να εξυπηρετεί τις μεταφορές
ανθρώπων και αγαθών, να υποβοηθάει την επικοινωνία των ανθρώπων. Μέσω
αυτών ο άνθρωπος κατάφερε να υπερκεράσει φυσικά εμπόδια και να
συντομεύσει διαδρομές και αποστάσεις.
Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως η μορφή, το σχέδιο, ο τόπος και οι ειδικές συνθήκες μπορούν να μετατρέψουν μια γέφυρα από βασικό έργο υποδομής σε... ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον μέσο άνθρωπο, αυτόν που δεν είναι συνηθισμένος να λειτουργεί με την αδρεναλίνη του στα ύψη.
Ιδού λοιπόν μερικές από τις πλέον εντυπωσιακές, όσο και... τρομακτικές στην όψη – ενίοτε και στη... χρήση – γέφυρες ανά τον κόσμο:
Η Γεφυρα Langkawi Sky-Bridge
Η Langkawi Sky Bridge βρίσκεται στη Μαλαισία. Υψώνεται στα 610 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και έχει πλάτος λιγότερο από έξι μέτρα. Βρίσκεται στην κορυφή του όρους Mat Cincang. Η γέφυρα, η οποία άνοιξε για τους τουρίστες το 2005, προσφέρει πανοραμική θέα νησιά Langkawi.
Η γέφυρα Puente de Ojuela
Η κρεμαστή γέφυρα, Puente de Ojuela η οποία βρίσκεται 300 μέτρα πάνω από το έδαφος , είναι η μόνη ανθρώπινη κατασκευή που έχει απομείνει από την πόλη-φάντασμα Ojuela στο νότιο Μεξικό . Η Ojuela έγινε μια πόλη-φάντασμα αφού οι κάτοικοι την την εγκατέλειψαν, στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν τα κοιτάσματα χρυσού και μετάλλων της πόλης εξαντλήθηκαν. Η αρχική γέφυρα σχεδιάστηκε από τους διάσημους αδελφούς Roebling, που επίσης σχεδίασαν τη γέφυρα του Μπρούκλιν. Η γέφυρα αποκαταστάθηκε ως τουριστικό αξιοθέατο, το 1991.
Η γέφυρα Sidu River
Αυτή είναι η Sidu river bridge που διασχίζει τα βουνά της Sichuan και εκτείνεται βαθιά στην κοιλάδα του ποταμού Sidu. Βρίσκεται στην πόλη Yeasanguan, στο Hubei της Κίνας , έχει μήκος 1.222 μέτρα και ύψος 1.640 μέτρα από τον πυθμένα του φαραγγιού. Το 2003 χαρακτηρίστηκε ως η υψηλότερη γέφυρα στον κόσμο.
Carrick-a-Rede Rope Bridge
Η γέφυρα Carrick-a-Rede είναι μια διάσημη γέφυρα φτιαγμένη από... σχοινί και βρίσκεται κοντά στο Ballintoy στη Βόρεια Ιρλανδία. Η γέφυρα συνδέει το νησί της Carrickarede με την ηπειρωτική χώρα. Κανείς δεν έχει πέσει από τη γέφυρα, αλλά μερικοί επισκέπτες που φοβούνται πολύ να τη διασχίσουν αναγκάζονται να φύγουν από το νησί με το πλοίο.'
Η γέφυρα Capilano Suspension
Η γέφυρα Capilano Suspension στο Βόρειο Βανκούβερ στον Καναδά, διασχίζει τον ποταμό Capilano και προσελκύει πάνω από 800.000 επισκέπτες το χρόνο. Η γέφυρα χτίστηκε αρχικά το 1889 και ήταν κατασκευασμένη από σχοινιά κάνναβης και κλαδιά κέδρου. Αντικαταστάθηκε με μια συρμάτινη γέφυρα το 1903 και ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1956. Έχει ύψος 180 μέτρα και μήκος περίπου 500.
Η γέφυρα U Bein
U Bein Bridge, η οποία εκτείνεται σε όλη την λίμνη Taugthaman στο Amarapura της Myanmar , είναι η μεγαλύτερη γέφυρα στον κόσμο που είναι εξ' ολοκλήρου κατασκευασμένη από ξύλο teak. Έχει μήκος 1200 μέτρα. Χτίστηκε από τον δήμαρχο της πόλης U Bein, ο οποίος χρησιμοποίησε τα ανεπιθύμητα – τότε – ξύλα teak από το παλιό ανάκτορο ως πρώτη ύλη για την γέφυρα.
Η γέφυρα Trift
Η γέφυρα Trift είναι η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στην περιοχή των Άλπεων. Η γέφυρα εκτείνεται πάνω από τη λίμνη Triftsee, κοντά στο Gadmen της Ελβετίας. Δέχεται 20.000 επισκέπτες το χρόνο και έχει ύψος 100 μέτρα και μήκος 170.
Η γέφυρα του Βοσπόρου
Η γέφυρα του Βοσπόρου είναι μία από τις δύο γέφυρες που διατρέχει τα στενά του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη, συνδέοντας την Ευρώπη και την Ασία. Έχει μήκος 1500 μέτρα και ύψος 64. Όταν χτίστηκε το 1973 ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη γέφυρα στον κόσμο. Τώρα, είναι η 21η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα.
Η γέφυρα Millau Viaduct
Η Γέφυρα του Μιγιό είναι μια καλωδιωτή γέφυρα που περνάει πάνω από την κοιλάδα του ποταμού Tarn κοντά στο Millau στη νότια Γαλλία. Η γέφυρα είναι μέρος της εθνικής οδού όπου συνδέει το Παρίσι με την Μονπελιέ. Το 2006, η Διεθνής Ένωση. Γέφυρας και δομής τη βράβευσε με το βραβείο καλύτερης δομής και σχεδίασης. Το κόστος κατασκευής της ήταν μισό δισεκατομμύριο δολάρια και ολοκληρώθηκε μέσα σε τρία χρόνια. Έχει μήκος 1450 μέτρα και ύψος 271.
Η γέφυρα Royal Gorge
Η Royal Gorge γεφυρώνει τις δύο όχθες του ποταμού Αρκάνσας κοντά στο Canon City στο Κολοράντο. Έχει μήκος 384 μέτρα και ύψος 300. Η γέφυρα βρίσκεται 350 μέτρα πάνω από το ποτάμι και μέχρι το 2001 ήταν η υψηλότερη γέφυρα στον κόσμο. Το 2003, μια γυναίκα wingsuiter σκοτώθηκε προσπαθώντας να πετάξει από πάνω της.
protothema.gr
Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως η μορφή, το σχέδιο, ο τόπος και οι ειδικές συνθήκες μπορούν να μετατρέψουν μια γέφυρα από βασικό έργο υποδομής σε... ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον μέσο άνθρωπο, αυτόν που δεν είναι συνηθισμένος να λειτουργεί με την αδρεναλίνη του στα ύψη.
Ιδού λοιπόν μερικές από τις πλέον εντυπωσιακές, όσο και... τρομακτικές στην όψη – ενίοτε και στη... χρήση – γέφυρες ανά τον κόσμο:
Η Γεφυρα Langkawi Sky-Bridge
Η Langkawi Sky Bridge βρίσκεται στη Μαλαισία. Υψώνεται στα 610 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και έχει πλάτος λιγότερο από έξι μέτρα. Βρίσκεται στην κορυφή του όρους Mat Cincang. Η γέφυρα, η οποία άνοιξε για τους τουρίστες το 2005, προσφέρει πανοραμική θέα νησιά Langkawi.
Η γέφυρα Puente de Ojuela
Η κρεμαστή γέφυρα, Puente de Ojuela η οποία βρίσκεται 300 μέτρα πάνω από το έδαφος , είναι η μόνη ανθρώπινη κατασκευή που έχει απομείνει από την πόλη-φάντασμα Ojuela στο νότιο Μεξικό . Η Ojuela έγινε μια πόλη-φάντασμα αφού οι κάτοικοι την την εγκατέλειψαν, στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν τα κοιτάσματα χρυσού και μετάλλων της πόλης εξαντλήθηκαν. Η αρχική γέφυρα σχεδιάστηκε από τους διάσημους αδελφούς Roebling, που επίσης σχεδίασαν τη γέφυρα του Μπρούκλιν. Η γέφυρα αποκαταστάθηκε ως τουριστικό αξιοθέατο, το 1991.
Η γέφυρα Sidu River
Αυτή είναι η Sidu river bridge που διασχίζει τα βουνά της Sichuan και εκτείνεται βαθιά στην κοιλάδα του ποταμού Sidu. Βρίσκεται στην πόλη Yeasanguan, στο Hubei της Κίνας , έχει μήκος 1.222 μέτρα και ύψος 1.640 μέτρα από τον πυθμένα του φαραγγιού. Το 2003 χαρακτηρίστηκε ως η υψηλότερη γέφυρα στον κόσμο.
Carrick-a-Rede Rope Bridge
Η γέφυρα Carrick-a-Rede είναι μια διάσημη γέφυρα φτιαγμένη από... σχοινί και βρίσκεται κοντά στο Ballintoy στη Βόρεια Ιρλανδία. Η γέφυρα συνδέει το νησί της Carrickarede με την ηπειρωτική χώρα. Κανείς δεν έχει πέσει από τη γέφυρα, αλλά μερικοί επισκέπτες που φοβούνται πολύ να τη διασχίσουν αναγκάζονται να φύγουν από το νησί με το πλοίο.'
Η γέφυρα Capilano Suspension
Η γέφυρα Capilano Suspension στο Βόρειο Βανκούβερ στον Καναδά, διασχίζει τον ποταμό Capilano και προσελκύει πάνω από 800.000 επισκέπτες το χρόνο. Η γέφυρα χτίστηκε αρχικά το 1889 και ήταν κατασκευασμένη από σχοινιά κάνναβης και κλαδιά κέδρου. Αντικαταστάθηκε με μια συρμάτινη γέφυρα το 1903 και ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1956. Έχει ύψος 180 μέτρα και μήκος περίπου 500.
Η γέφυρα U Bein
U Bein Bridge, η οποία εκτείνεται σε όλη την λίμνη Taugthaman στο Amarapura της Myanmar , είναι η μεγαλύτερη γέφυρα στον κόσμο που είναι εξ' ολοκλήρου κατασκευασμένη από ξύλο teak. Έχει μήκος 1200 μέτρα. Χτίστηκε από τον δήμαρχο της πόλης U Bein, ο οποίος χρησιμοποίησε τα ανεπιθύμητα – τότε – ξύλα teak από το παλιό ανάκτορο ως πρώτη ύλη για την γέφυρα.
Η γέφυρα Trift
Η γέφυρα Trift είναι η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στην περιοχή των Άλπεων. Η γέφυρα εκτείνεται πάνω από τη λίμνη Triftsee, κοντά στο Gadmen της Ελβετίας. Δέχεται 20.000 επισκέπτες το χρόνο και έχει ύψος 100 μέτρα και μήκος 170.
Η γέφυρα του Βοσπόρου
Η γέφυρα του Βοσπόρου είναι μία από τις δύο γέφυρες που διατρέχει τα στενά του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη, συνδέοντας την Ευρώπη και την Ασία. Έχει μήκος 1500 μέτρα και ύψος 64. Όταν χτίστηκε το 1973 ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη γέφυρα στον κόσμο. Τώρα, είναι η 21η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα.
Η γέφυρα Millau Viaduct
Η Γέφυρα του Μιγιό είναι μια καλωδιωτή γέφυρα που περνάει πάνω από την κοιλάδα του ποταμού Tarn κοντά στο Millau στη νότια Γαλλία. Η γέφυρα είναι μέρος της εθνικής οδού όπου συνδέει το Παρίσι με την Μονπελιέ. Το 2006, η Διεθνής Ένωση. Γέφυρας και δομής τη βράβευσε με το βραβείο καλύτερης δομής και σχεδίασης. Το κόστος κατασκευής της ήταν μισό δισεκατομμύριο δολάρια και ολοκληρώθηκε μέσα σε τρία χρόνια. Έχει μήκος 1450 μέτρα και ύψος 271.
Η γέφυρα Royal Gorge
Η Royal Gorge γεφυρώνει τις δύο όχθες του ποταμού Αρκάνσας κοντά στο Canon City στο Κολοράντο. Έχει μήκος 384 μέτρα και ύψος 300. Η γέφυρα βρίσκεται 350 μέτρα πάνω από το ποτάμι και μέχρι το 2001 ήταν η υψηλότερη γέφυρα στον κόσμο. Το 2003, μια γυναίκα wingsuiter σκοτώθηκε προσπαθώντας να πετάξει από πάνω της.
protothema.grΤρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013
Στη Στοκχόλμη η τέχνη κινείται υπογείως !!
Η μεγαλύτερη γκαλερί της Στοκχόλμης κρύβεται στα σπλάχνα της, κάτω
από το έδαφος και σε ένα μέρος αναπάντεχο και πολυσύχναστο. Το δίκτυο
του υπόγειου σιδηροδρόμου της πόλης, που καλύπτει το μεγαλύτερο τμήμα
της, φιλοξενεί έργα τέχνης και τοιχογραφίες που, σε πολλές περιπτώσεις,
εκτείνονται σε όλο το μήκος των χώρων επιβατών.
Η φιλοτέχνηση των έργων ήταν μία ιδέα που γεννήθηκε τη δεκαετία του ’50, με στόχο να γίνουν οι σταθμοί πιο ελκυστικοί και να αποτελούν «κάτι περισσότερο από απλό σημείο επιβίβασης ή αποβίβασης από έναν συρμό». Σήμερα, οι 90 από τους 100 σταθμούς είναι διακοσμημένοι με έργα τέχνης που έχουν προσφέρει περίπου 150 σουηδοί καλλιτέχνες.
Μέχρι στιγμής ο δρόμος δεν με έχει βγάλει στη Στοκχόλμη και, υπό τις παρούσες συνθήκες (βλ. απαγορευτικά αεροπορικά εισιτήρια) δεν προβλέπω να με βγάζει σύντομα. Έτσι αρκούμαι στο δέος που μου προκαλούν οι φωτογραφίες των σπηλαιωδών στοών και των τοιχογραφιών που τις κοσμούν. Οι Σουηδοί προτίμησαν να αφήσουν γυμνά τα πετρώματα και να εξωραΐσουν με άλλο τρόπο το μετρό τους. Και δικαιώθηκαν.
Για τους κατοίκους της πόλης, οι σταθμοί-μουσεία είναι τμήμα της καθημερινής ζωής τους. Ενδεχομένως κάποιοι να μην δίνουν ποτέ προσοχή στα έργα τέχνης. Ωστόσο, για όσους ενδαφέρονται να μάθουν περισσότερα για τη δαιδαλώδη υπόγεια γκαλερί, η υπηρεσία του μετρό της Στοκχόλμης οργανώνει ξεναγήσεις τις οποίες μπορεί να παρακολουθήσει όποιος θέλει αρκεί να έχει αγοράσει ένα απλό εισιτήριο του μετρό
Και ιδού ...
bloggerVassiliki Kotzia
Η φιλοτέχνηση των έργων ήταν μία ιδέα που γεννήθηκε τη δεκαετία του ’50, με στόχο να γίνουν οι σταθμοί πιο ελκυστικοί και να αποτελούν «κάτι περισσότερο από απλό σημείο επιβίβασης ή αποβίβασης από έναν συρμό». Σήμερα, οι 90 από τους 100 σταθμούς είναι διακοσμημένοι με έργα τέχνης που έχουν προσφέρει περίπου 150 σουηδοί καλλιτέχνες.
Μέχρι στιγμής ο δρόμος δεν με έχει βγάλει στη Στοκχόλμη και, υπό τις παρούσες συνθήκες (βλ. απαγορευτικά αεροπορικά εισιτήρια) δεν προβλέπω να με βγάζει σύντομα. Έτσι αρκούμαι στο δέος που μου προκαλούν οι φωτογραφίες των σπηλαιωδών στοών και των τοιχογραφιών που τις κοσμούν. Οι Σουηδοί προτίμησαν να αφήσουν γυμνά τα πετρώματα και να εξωραΐσουν με άλλο τρόπο το μετρό τους. Και δικαιώθηκαν.
Για τους κατοίκους της πόλης, οι σταθμοί-μουσεία είναι τμήμα της καθημερινής ζωής τους. Ενδεχομένως κάποιοι να μην δίνουν ποτέ προσοχή στα έργα τέχνης. Ωστόσο, για όσους ενδαφέρονται να μάθουν περισσότερα για τη δαιδαλώδη υπόγεια γκαλερί, η υπηρεσία του μετρό της Στοκχόλμης οργανώνει ξεναγήσεις τις οποίες μπορεί να παρακολουθήσει όποιος θέλει αρκεί να έχει αγοράσει ένα απλό εισιτήριο του μετρό
Και ιδού ...
bloggerVassiliki Kotzia
Χριστουγεννιάτικες αγορές της Ευρώπης !!
Christmassy!!
Jingle Bells, Jingle Bells, Jingle all the way...
All the way to Europe!
All the way to Europe!
Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και ο Δεκέμβριος δε θα μπορούσε να μην είναι γιορτινός! Tα World Events αυτού του μήνα γίνονται Christmas Εvents. Έψαξα, ρώτησα, έμαθα και σας προτείνω τις καλύτερες και πιο αγαπημένες (μου) Χριστουγεννιάτικες Αγορές της Ευρώπης. Χιλιάδες φωτάκια, εορταστική ατμόσφαιρα, κάλαντα Χριστουγέννων, ξωτικά και τάρανδοι, φρεσκοψημμένα κουλουράκια και ζεστό κρασί στο χέρι. Αυτά τα λίγα αρκούν για να ταξιδέψουμε στις καλύτερες υπαίθριες αγορές, να ταξιδέψουμε στις Χριστουγεννιάτικες Χώρες των Θαυμάτων!
Let's be Christmassy!
1. BIENNH - "Christkindlmärkte”
2. ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ - Τivoli
Εντάξει, εννοείται ότι και η Κοπεγχάγη
είναι στολισμένη και φωταγωγημένη, όπως πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Σε
αντίθεση όμως με τις υπόλοιπες, εδώ η ατμόσφαιρα είναι Christmassy,
λιγότερο εμπορική και περισσότερο αυθεντική. Μέσα στο Tivoli, θα βρείτε μια τεράστια Χριστουγεννιάτικη σπηλιά με μια αγορά ονειρική , την Yuletide
και κάπου εκεί θα αντικρύσετε και τα ξωτικά του πάρκου! Στους κήπους θα
ανακαλύψετε ακόμη ένα παγοδρόμιο, το υπέροχο τρενάκι του λούνα πάρκ
αλλά και τους πάγκους χειροτεχνίας, ό,τι πρέπει για Χριστουγεννιάτικες
δημιουργίες! Το Tivoli είναι ξακουστό θεματικό πάρκο, που ειδικά στις
γιορτἐς μεταμορφώνεται σε κάτι μοναδικό!
3. ΠΡΑΓΑ - Christmas Markets
Οι Χριστουγεννιάτικες αγορές της Πράγας
είναι από τις καλύτερες τις Ευρώπης και η αλήθεια είναι ότι σ᾽ αυτές
περισσότερο αναζητά κανείς ασυνήθιστο φαγητό και ποτό, παρά παραδοσιακά
δώρα και διακοσμητικά. Λαμβάνει χώρα στην πλατεία της Παλιάς Πόλης και την πλατεία Wenceslas (όπως στο Old King Wenceslas) και εκεί θα σερβιριστείτε και το "carp",
το παραδοσιακό τσέχικο πιάτο. Να δοκιμάσετε και "grog", το λικέρ με
μέλι και οπωσδήποτε ανοίξτε καρδιά και αυτιά για τα υπέροχα τσέχικα κάλαντα!
4. ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ - Fira de Santa Llucia
Αυτό το Χριστουγεννιάτικο πανηγύρι της Βαρκελώνης χρονολογείται από το 1786 και κάθε χρόνο προετοιμάζεται επί μήνες! Περισσότεροι από 300 πάγκοι, έξω από τον καθεδρικό ναό, πωλούν κάθε λογής χειροποίητα χριστουγεννιάτικα στολίδια και δώρα, μαζί με γκι, Αλεξανδριανά αλλά και χριστουγεννιάτικα δέντρα. Θα διασκεδάσετε με την παραδοσιακή ξύλινη φιγούρα Tió, η οποία συμβολίζειτα δώρα που θα έρθουν, θα απολαύσετε χριστουγεννιάτικες παρελάσεις και παραδοσιακούς χορούς και αν είστε τυχεροί, θα παρακολουθήσετε και τη σκηνή της Θείας Γέννησης.
5. ΠΑΡΙΣΙ - Les marchés de Noël
Oh, Paris vous sourit! Η προφανής επιλογή στην πόλη των φώτων, το Παρίσι, πρέπει να είναι η αγορά των Χριστουγέννων στα Ηλύσια Πεδία. Καταπληκτικός
φωτισμός σε όλο το μήκος της λεωφόρου και 170 πάγκοι που πωλούν τα
πάντα! Αν τα Χριστούγεννα είναι για εσάς φωτάκια, φωτάκια και φωτάκια,
τότε στο Παρίσι θα βρείτε την ιδανική ατμόσφαιρα! Πάρτε ένα ζεστό κρασί στο χέρι, σκούφο και γάντια για το τσουχτερό κρύο και ξεχυθείτε στη χριστουγεννιάτικη αγορά! Ότι πιο όμορφο και εορταστικό για αυτές τις μικρές δεκεμβριανές ημέρες στο υπέροχο Παρισάκι!
6. ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ - Plaisirs d'hiver (Winter Wonders)
Οι Βρυξέλλες μπαίνουν στο πνεύμα των Χριστουγέννων κάθε χρόνο μετο Winter Wonders.
Μία αγορά που όλο και μεγαλώνει και φέτος θα ξεπεράσει τα δύο
χιλιόμετρα! Θα την πετύχετε σε διάφορες τοποθεσίες στην καρδιά της
πόλης, από τη Grand Place μέχρι την πλατεία Ste-Catherine.
Μπείτε στο κλίμα, τσουλήστε με έλκηθρο, βολτάρετε στο παγοδρόμιο,
χαζέψτε τον τροχό με τα 18.000 φωτάκια ή κάντε τα ψώνια σας τριγύρω
στους ξύλινους πάγκους. Ηighlight του Winter Wonders η οθόνη Electrabel Nights στο Grand Place αλλά και στο Galeries Royales Saint-Hubert.
Χτυπἠστε τα παπούτσια σας και ξυπνήστε στη Χώρα των Θαυμάτων! Τα Χριστούγεννα θα βρεθείτε στο Λονδίνο,
μέσα στο Hyde Park. Εδώ θα βρείτε πληθώρα από ξύλινα σαλέ, σε παλιό και
χωριάτικο ύφος, ζεστό άφθονο κρασί, εορταστικά μελόψωμα, κεράσματα,
ψιλοακριβούτσικα δώρα και φυσικά κάλαντα υπό το φως των κεριών.
Ξεκινήστε με γεμάτο πορτοφόλι αλλά να είστε προετοιμασμένοι και για
χριστουγεννιάτικα θαύματα! Η μαγεία των Χριστουγέννων κρύβεται εδώ στο πάρκο και αν θέλετε και ρομαντζάδα, κλείστε και μία ἀμαξα προτού γίνει κολοκύθα...
8. ΤΑΛΙΝ - Christmas Markets
Μια από τις παλαιότερες Χριστουγεννιάτικες αγορές της Ευρώπης, βρίσκεται στο Ταλίν της
Εσθονίας. Εδώ έκανε την εμφάνισή του και το πρώτο Χριστουγεννιάτικο
δέντρο του κόσμου (πρώτη καταγεγραμμένη δημόσια εμφάνιση του
χριστουγεννιάτικου δέντρου ήταν το 1441!). Η Παλιά Πόλη του
Ταλίν είναι το κόσμημα της πόλης, μία τοποθεσία παγκόσμιας πολιτιστικής
κληρονομιάς της Unesco και ένα από τα καλύτερα διατηρημένα μεσαιωνικά
κέντρα στον κόσμο. Εδώ λοιπόν, στο μαγευτικό αυτό σκηνικό, φιλοξενείται η
Χριστουγεννιάτικη Αγορά, πλούσια σε τοπικά εδέσματα, χειροτεχνίες και
διάφορα άλλα χριστουγεννιάτικα δρώμενα.
9. ΔΡΑΜΑ - Ονειρούπολη
Στην κορυφή των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων στην Ελλάδα, παραμένει και φέτος η Ονειρούπολη της Δράμας.
Από τις 4 Δεκεμβρίου έως τις 6 Ιανουαρίου 2014 η Ονειρούπολη φιλοξενεί
για ένα μήνα περισσότερες από 250 διαφορετικές δράσεις μεταφέροντας μας
στην παραμυθένια γιορτινή ατμόσφαιρα και δημιουργώντας ένα φανταστικό
περιβάλλον για μικρούς και μεγάλους. Ζήστε το παραμύθι, ονειρευτείτε και
ταξιδέψτε σε Χριστούγεννα ονειρικά! Είναι κοντά, είναι δικό μας και
είναι μαγικό!
10. ΒΕΡΟΛΙΝΟ - Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche Μarket
Το Βερολίνο θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί ως η
πρωτεύουσα του Παραδοσιακού Christmas Market, αν κριθεί με βάση την
ποσότητα και μόνο - έχει πάνω από πενήντα markets σε όλη την πόλη κάθε
χρόνο. Η αγορά στο Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche είναι
η μεγαλύτερη και πιο δημοφιλής με περίπου 2 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε
χρόνο. Θα βρείτε κοσμήματα, διακοσμητικά αλλά και έργα τέχνης. Μην
παραλείψετε να απολαύσετε κάστανα και ζεστό κρασί. Τυπικό, παραδοσιακό
και κλισέ αλλά ότι πρέπει για τις παγωμένες ημέρες και νύχτες του
Βερολίνου!
Eσείς έχετε πάει σε κάποια από αυτές ;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)